cellcard cellcard cellcard

ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍អាស៊ី៖ ឧស្សាហកម្ម ៤.០ អាចនាំដល់ការផ្លាល់ប្តូរនៃជំនាញ និងការងារនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា

សុខ ចាន់ / Khmer Times Share:
ការវិនិយោគយ៉ាងច្រើនលើជំនាញឌីជីថលនឹងជួយបង្កើនឱកាសរបស់យុវជននិងមនុស្សចំណាស់ក្នុងការទទួលបានការងារដែលមានគុណភាពខ្ពស់និងបន្ថយហានិភ័យនៃការបាត់បង់ការងារ។ សហការី

ការសិក្សាថ្មីមួយរបស់ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍អាស៊ីបានឲ្យដឹងថា កម្ពុជាគួរតែពិចារណា លើការអភិវឌ្ឍ ផែនទីនៃការផ្លាស់ប្តូរឧស្សាហកម្ម សម្រាប់វិស័យសំខាន់ៗ ដើម្បីជួយដល់ការផ្លាស់ប្តូរទៅរក បដិវត្តឧស្សាហកម្មទី៤ (4IR) ជាមួយនឹងការវិនិយោគគ្រប់គ្រាន់ ក្នុងការពង្រឹងជំនាញសម្រាប់ការងារថ្មី និង ការងារដែលត្រូវផ្លាស់ប្តូរ។

ការរកឃើញនេះគឺជាអនុសាសន៍មួយក្នុងចំណោមអនុសាសន៍ចំនួន៦ដែលបានមកពីការសិក្សា របស់ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍អាស៊ី អំពីការទាញអត្ថប្រយោជន៍ពីឧស្សាហកម្ម ៤.០ តាមរយៈការអភិវឌ្ឍជំនាញ នៅកម្ពុជា។ វាជាផ្នែកមួយនៃការសិក្សាដែលផ្តោតលើប្រទេសចំនួនបួននៃប្រជាជាតិអាស៊ានដែលរួមមាន កម្ពុជា ឥណ្ឌូណេស៊ី ហ្វីលីពីន និងវៀតណាម។

ការសិក្សានេះពិនិត្យទៅលើ ឧស្សាហកម្មកាត់ដេរសម្លៀកបំពាក់ និងទេសចរណ៍នៅកម្ពុជា ព្រោះ វិស័យទាំងពីរមានសារៈសំខាន់សម្រាប់កំណើន ការងារ ភាពប្រកួតប្រជែងអន្តរជាតិ និង 4IR ។

ការសិក្សាដដែលបន្តថាបច្ចេកវិទ្យា 4IR នឹងលុបបំបាត់ការងារនៅក្នុងឧស្សាហកម្មកាត់ដេរនិងទេសចរណ៍ ប៉ុន្តែការបាត់បង់ នេះ នឹងត្រូវជំនួសដោយការកើនឡើងនូវតម្រូវការដែលនាំមកដោយផលិតភាពខ្ពស់ជាងមុន ដែលវាអាច បង្កើតកំណើនការងារ ៣៩%សម្រាប់ឧស្សាហកម្មកាត់ដេរ និង ២%សម្រាប់វិស័យទេសចរណ៍ ។

ខណៈដែលរដ្ឋាភិបាល និងឧស្សាហកម្មចង់លើកកម្ពស់ជំនាញ 4IR ការស្ទង់មតិលើនិយោជក នៅក្នុងឧស្សាហកម្មទាំងពីរបង្ហាញពីការយល់ដឹងមានកម្រិតលើបច្ចេកវិទ្យា 4IR ។ ឧទាហរណ៍មានតែ ២៨% នៃនិយោជករោងចក្រកាត់ដេរនិង ៣៥%នៃនិយោជកក្នុងទេសចរណ៍ ដែលត្រូវបានស្ទង់មតិ បាន ឯកភាពឬឯកភាពទាំងស្រុង នៅពេលសួរថាតើពួកគេមានការយល់ដឹងល្អអំពីបច្ចេកវិទ្យា 4IR និងអំពីការ ពាក់ព័ន្ធ នៃបច្ចេកវិទ្យានេះដល់ក្រុមហ៊ុនរបស់ពួកគេដែរឬទេ។

ការសិក្សាបានរកឃើញថា និយោជកនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាបង្ហាញ ការយល់ដឹងទាបជាងអំពី 4IR បើប្រៀបធៀបនឹងនយោជក ដែលបានធ្វើការស្ទង់មតិ នៅក្នុងប្រទេស ឥណ្ឌូនេស៊ី ហ្វីលីពីន និងវៀតណាម។

លោកស្រី Sunniya Durrani-Jamal នាយិកាប្រចាំប្រទេស ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍អាស៊ី នៅកម្ពុជា បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខណៈដែល 4IR អាចនាំដល់បំរែបំរួលការងារ និងជំនាញ នៅប្រទេសកម្ពុជា យើង ត្រូវតែដោះស្រាយផលប៉ះពាល់ដែលនឹងមានលើស្ត្រី។ យើងត្រូវតែបង្កើនចំណេះដឹងអំពីបច្ចេកវិទ្យា 4IR និងអត្ថប្រយោជន៍របស់វា ជួយសហគ្រាស រួមទាំងសហគ្រាសធុនតូចនិងមធ្យម ដើម្បីអាចទទួលយក បច្ចេកវិជ្ជាជឿនលឿននេះ និងផ្តល់ការគាំទ្រដល់ការបណ្តុះបណ្តាល ពង្រឹងជំនាញ និងបង្កើតជំនាញ រួមទាំងតាមរយៈការលើកទឹកចិត្ត ដោយការអនុគ្រោះពន្ធ ដើម្បីធានាថាគ្មាននរណាម្នាក់ មិនត្រូវបាន គិតគូរដល់។»

បើទោះបីជាលទ្ធផលនៃការបង្កើតការងារជាទូទៅវិជ្ជមាន ក្នុងវិស័យទាំងពីរក៏ដោយ  ការសិក្សានេះ ព្រមានថាមិនមានការធានាថាកម្មករដែលការងារខ្លួនត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរ អាចទៅរកការងារដែលបានបង្កើតថ្មី ដោយងាយនោះទេ បើគ្មានការវិនិយោគគ្រប់គ្រាន់និងទាន់ពេលវេលាក្នុងការអភិវឌ្ឍជំនាញ។

ការសិក្សាបានបង្ហាញថាការផ្លាស់ប្តូរ ការងារក៏ទំនងជាជះឥទ្ធិពលដល់ស្ត្រី ដែលមានប្រហែល ៨១% ក្នុងឧស្សាហកម្មផលិតសម្លៀកបំពាក់នៅ កម្ពុជា។

ជាមួយគ្នានេះផងដែរ ការសិក្សានេះក៏លើកទឹកចិត្តឱ្យប្រទេសកម្ពុជា អភិវឌ្ឍកម្មវិធីអប់រំ និងបណ្តុះបណ្តាលបច្ចេកទេស និងវិជ្ជាជីវៈ (TVET) ដោយផ្តោតលើការទទួលស្គាល់ 4IR ក្នុងវិស័យផលិតកម្មសម្លៀកបំពាក់ និង ទេសចរណ៍ និងផ្តោតលើកម្មវិធីវិញ្ញាបនប័ត្រជំនាញ ប្រកបដោយភាពបត់បែន ដែលអាចទទួលស្គាល់ ការបំពេញជំនាញ ក្រៅប្រពន្ធ័អប់រំប្រពៃណី។

ការសិក្សាក៏អំពាវនាវផងដែរ ឱ្យអនុវត្តគម្រោងលើកទឹកចិត្តសម្រាប់ក្រុមហ៊ុនដើម្បីបណ្តុះបណ្តាល និយោជិករបស់ពួកគេអំពី 4IR ដែលអាចត្រូវបានជួយដោយមូលនិធិអភិវឌ្ឍន៍ជំនាញកម្ពុជា។ នៅក្នុង វិស័យទេសចរណ៍ អ្នកបង្កើតគោលនយោបាយ ត្រូវបានជំរុញឱ្យលើកទឹកចិត្តការរីកចម្រើន នៃការអភិវឌ្ឍ កម្មវិធីស្មាតហ្វូនដើម្បីកសាងការត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ 4IR   ធានាការបណ្តុះបណ្តាលជំនាញទំនាក់ទំនង និងសង្គម ព្រមទាំងជំរុញឱ្យមានកិច្ចសហការកាន់តែខ្លាំងរវាងស្ថាប័នបណ្តុះបណ្តាលនិងនិយោជក។

និយោជកដែលបានស្ទង់មតិ នៅក្នុងផលិតកម្មសម្លៀកបំពាក់ចំនួន ៩០% និងទេសចរណ៍ ៧៩% បានរាយការណ៍ថានិស្សិតបញ្ចប់ការសិក្សា ដែលបានជួលមកធ្វើការក្នុងឆ្នាំកន្លងមក មិនបានត្រៀម លក្ខណៈ គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់មុខតំណែងការងារដំបូងរបស់ពួកគេទេ។ នេះផ្ទុយពីការយល់ឃើញរបស់ ស្ថាប័នបណ្តុះបណ្តាល ដែលបានបង្ហាញថាស្ទើរតែ ៦០% នៃនិស្សិតបញ្ចប់ការសិក្សាត្រូវបានត្រៀម លក្ខណៈគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការងារ។

អ្នកជំនាញជាន់ខ្ពស់ផ្នែកអប់រំរបស់ ADB លោកស្រី Shanti Jagannathan មានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលបច្ចេកវិទ្យារីកចម្រើនយ៉ាងឆាប់រហ័ស  ការវិនិយោគយ៉ាងច្រើនលើជំនាញឌីជីថលនឹងជួយបង្កើនឱកាសរបស់យុវជននិងមនុស្សចំណាស់ក្នុងការទទួលបានការងារដែលមានគុណភាពខ្ពស់និងបន្ថយហានិភ័យនៃការបាត់បង់ការងារ។

លោកស្រីបានបន្ថែមទៀតថា៖ «ឥឡូវនេះ គឺជាពេលវេលា ដើម្បីគិតឡើងវិញ នូវការផ្តល់ជំនាញដោយប្រើ វេទិកានិម្មិតនិងបច្ចេកវិទ្យាទូរស័ព្ទចល័ត ព្រមទាំងអភិវឌ្ឍស្ថាប័នបណ្តុះបណ្តាលឱ្យភាពរហ័សរហួនក្នុងការផ្តល់នូវវគ្គសិក្សានិងសញ្ញាបត្រដែលត្រូវនឹងតម្រូវការទីផ្សារ»។

គួរបញ្ជាក់ឲ្យដឹងផងដែរថា សាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទភ្នំពេញកាលពីពេលថ្មីៗនេះ ក៏បានបង្កើត វគ្គសិក្សា ស្តីពី សង្វាក់ផលិតកម្មបែបឌីជីថល សម្រាប់ឧស្សាហកម្ម ៤.០ តាមអនឡាញផងដែរ។

វគ្គសិក្សានេះត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយមានដៃគូសហការជាមួយ DMG Mori (ក្រុមហ៊ុនលំដាប់លេខមួយ នៅលើពិភពលោក ខាងផលិតគ្រឿងម៉ាស៊ីន) ប្រទេសអាល្លឺម៉ង់ និងជប៉ុន៕

ប្រែសម្រួលដោយ ភុន ច័ន្ទឧសភា

Related Posts

Previous Article

ក្រុមប្រឹក្សាសកម្មភាពជនពិភាក្សាអំពីការធ្វើវិសោធនកម្មច្បាប់ការពារជនពិការ

Next Article

ប្រាក់ចំណូលរបស់ប្រៃសណីយ៍កម្ពុជាធ្លាក់ចុះ ៤៦ ភាគរយក្នុងឆ្នាំ ២០២០